Το περιοδικό - Τεύχος 9 (Άνοιξη 2008)

Ήρθε η υπέροχη άνοιξη με την γνωστή δραστηριότητά της. Δεν είναι, όμως, ώρα για ωραία λόγια για την ομορφιά της ανοίξεως. Είναι καιρός για βαθειά περισυλλογή, αν θέλουμε να επιζήσουμε και να ευτυχήσουμε. Όλοι, έχουμε υποχρέωση, τόσο στον εαυτό μας όσο και στους λογικά και συνειδήτα σκεπτόμενους συνανθρώπους μας, να προχωρήσουμε μαχητικά στην ενεργό δράση, για την διάσωση του εναπομείναντος περιβάλλοντος και για την δημιουργία νέου, με εκτεταμένες αναδασώσεις και πληθώρα ζώων. Oι πλημμύρες και οι λοιμώξεις πληθαίνουν απο την απουσία των ευεργετικών και προστατευτικών δασών μας.

Σε μια χώρα σαν τη δική μας, ευλογημένη με δάση, βουνά, λίμνες και την απέραντη θάλασσα, το να μην εκτιμούν, οι κάτοικοί της την εκθαμβωτική της ομορφιά και τις δυνατότητες τις οποίες προσφέρει το ανεπανάληπτο αυτό περιβάλλον, είναι υπεράνω λογικής. Να το καταστρέφουν, επί πλέον, μετά μανίας, ούτε με την λέξη «βαρβαρότης» δεν μπορεί να περιγραφεί. Πρόκειται για το σύνδρομο μιας καλπάζουσας αυτοκαφταστροφής, πρόκειται γιαα σχιζοφρένεια, η οποία παρασύρει τους πάντες στην δίνη της.

Τα δένδρα, περιέχουν μεγάλη ποσότητα αιθέρος, την ουσία της ζωής. Καταστρέφοντας τα δένδρα, αυτοί οι επιτήδειοι που τα καίνε και τα κόβουνε αλόγιστα, καταστρέφουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Δεν μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς το φυσικό μας περιβάλλον.

Η Φύση, ο άνθρωπος και τα ζώα, είμαστε όλοι συνδεδεμένοι στην αλυσίδα της ζωής. Όταν εκλείψει ένα είδος αφανίζεται και ένα άλλο. Δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε με την αρρωστημένη δικαιολογία: «Τι μπορώ να κάνω εγώ;» Πολλά μπορούμε να κάνουμε αρκεί να το θελήσουμε. Όταν όλοι πούν: «Εγώ μπορώ να κάνω πολλά» τότε και πολλά θα αλλάξουν, δεν θα μπορέσουν πια οι απαίδευτοι, οι βάρβαροι και οι πράφρονες να επικρατήσουν. Οι σοφοί αρχαίοι Έλληνες, εδίδασκαν, ότι το δίκαιον δεν πρέπει να αφήνει το άδικον να επικρατεί.

Ας ακουστούν οι φωνές των πολλών που δεν διαμαρτύρονται, ελάτε, να αποτινάξουμε τον ζυγό του θράσσους και της παράνοιας, και τώρα, με την νέα ζωή που ξεκινάει την άνοιξη, να υψώσουμε το ανάστημά μας και να κάνουμε την νέα αρχή προς τον πραγματικό πολιτισμό.

Δεν έχουμε πια πολύ χρόνο.

Ή τώρα δράση ή ποτέ! Ας μην αφήσουμε άλλο το άδικον να επικρατήσει!!!

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Ελένη Καϊρη

Περιεχόμενα και αποσπάσματα απο το περιοδικό (Τεύχος 9 - Άνοιξη 2008)

Αν δεν μπορείτε να δείτε το παραπάνω αρχείο παρακαλούμε κατεβάστε το Acrobat Reader.